MISTRZOSTWO WYKONANIA

Arato w języku tolkienowskich elfów oznacza "mistrz" (sprawdźcie sami w Silmarilionie) i do tego dążę. Nie uznaję pomyłek, niedoróbek, postawy "a tam, nikt nie zauważy". Tak samo jak ja, frywolitka nie akceptuje błędów.

​

Każdy z nich (nawet ten najmniejszy) często uniemożliwia kontynuowanie pracy, powoduje zerwanie nitki lub rażąco deformuje proporcje motywów. I wiecie co? Frywolitek się (w zasadzie) nie pruje. Błąd oznacza konieczność użycia nożyczek. Ciach - i robótka leci do śmietnika, a ty zaczynasz od początku.

TYSIĄCE SUPEŁKÓW

Koronka frywolitkowa powstaje z setek, a często tysięcy maleńkich supełków wiązanych jedną nicią na drugiej. Każdy z nich wykonuję ręcznie, jeden po drugim. Dopiero z czasem z cienkiej nici zaczynają wyłaniać się większe motywy, rozety i całe koronkowe kompozycje.

​

To praca, której właściwie nie da się przyspieszyć. Nawet niewielki element biżuterii oznacza setki powtarzanych ruchów, a bardziej rozbudowany projekt może wymagać wielu, wielu godzin skupionej pracy.

​

Właśnie dlatego czas jest jednym z najważniejszych składników frywolitki. Każda gotowa koronka kryje w sobie tysiące drobnych ruchów, których w gotowej biżuterii właściwie już nie widać.

CZÓŁENKA

Frywolitki wykonuje się za pomocą specjalnych czółenek, na które wcześniej nawija się nici. Odpowiednio przekładając je uzyskuje się prawe i lewe półsłupki.

​

Oprócz frywolitki czółenkowej - uznawanej za "królową koronek" - istnieją także nieco łatwiejsze jej odmiany: frywolitka igłowa i szydełkowa. Tak wykonana koronka jest "miększa" i bardziej wiotka, choć i tak można uzyskać ładne efekty.

​

Potrafię robić frywolitki każdą z tych technik, jednak od kiedy opanowałam czółenka, to w ten sposób powstają wszystkie moje projekty.

KAMIENIE NATURALNE

Pomiędzy poszczególne motywy frywolitkowe wplatam naturalne kamienie i minerały. Nie są one przypadkowym dodatkiem. Dobieram je do konkretnej koronki ze względu na kolor, połysk, strukturę i charakter, jaki nadają całej kompozycji. A ponieważ każda odmiana kamienia niesie ze sobą pewną energię i wewnętrzną moc, wybieram je celowo, przemyślanie i ze szczególną uwagą.

​

Kamień może jedynie delikatnie podkreślić koronkę albo przeciwnie — stać się jednym z najważniejszych elementów całego projektu. Właśnie to połączenie misternej nici z naturalnym minerałem lubię najbardziej.

AUTORSKIE PROJEKTY

Wszystkie wzory koronek są moimi autorskimi pracami, skrupulatnie projektowanymi, obliczanymi, testowanymi i tak długo udoskonalanymi, aby zaspokoiły nawet mój perfekcjonizm.

​

Jeśli myślicie, że można w trakcie pracy spontanicznie stwierdzić: „o, może tu dam tego rubina, będzie fajnie”, to jesteście w błędzie.

Żeby wpleść kamień, musi być on wcześniej zaplanowany, nawleczony na nić i nawinięty na czółenko, zanim w ogóle wykona się pierwszy supełek.

​​

TEMATYCZNE KOLEKCJE

Wiele projektów ARATO powstaje jako część tematycznych kolekcji. Każda z nich ma własną inspirację, nastrój i opowieść, która łączy poszczególne wzory.

​

Punktem wyjścia mogą być miejsca, symbole, pory roku, literatura, magia albo konkretne skojarzenia. Tak powstały między innymi kolekcje Dalmacja, Kosmos, Skarby Szeptuchy, Gwiazdy, Mole książkowe czy Magia świąt.

​

Lubię, kiedy biżuteria nie jest tylko ozdobą. Kiedy za kolorem, kamieniem i wzorem stoi jeszcze jakaś historia, znaczenie albo obraz, który można ze sobą nosić.

NAJWYŻSZA JAKOŚĆ

Precyzyjne, bezbłędne wykonanie koronek frywolitkowych to tylko część sukcesu. W tak misternej sztuce kluczowe jest dobranie materiałów najwyższej jakości. Dlatego też wykorzystuję najlepsze gatunkowo kordonki z ręcznie farbowanej, podwójnie merceryzowanej bawełny, a także kamienie półszlachetne i szlachetne.​​

​

Z szacunku dla własnej pracy i długich godzin, jakie poświęcam na każdą koronkę, używam — nie patrząc na koszty — wyłącznie kordonków uznawanych za najlepsze na świecie. Podobnie jest z kamieniami. Można używać tworzyw sztucznych, ale nic tak nie dodaje frywolitce blasku jak prawdziwe kamienie i minerały. 

NAJTRUDNIEJSZE

Istnieje wiele rodzajów koronek: szydełkowe, jak te z Koniakowa, klockowe, na przykład z Bobowa czy Brzozowa, oraz siatkowe.

Koronki frywolitkowe uchodzą jednak za jedne z najtrudniejszych.

Każdy element powstaje ręcznie, a cała technika wymaga doświadczenia, cierpliwości i ogromnej precyzji.

Nie istnieje także żadna maszyna, która potrafiłaby zrobić je za człowieka.

SZCZYPTA HISTORII

Frywolitki znane były już w starożytnych Chinach i Egipcie. Do Europy (a także do Polski) trafiły na przełomie XVII i XVIII wieku, chociaż dopiero dziewiętnastowieczne wyglądały tak jak te współczesne. Ponieważ nici niezbędne do ich tworzenia (jedwabne lub z najwyższej jakości bawełny) były bardzo drogie, podobnie jak misternie zdobione czółenka, a sama technika była niezwykle czasochłonna, koronki te znane były wyłącznie w kręgach bogatej szlachty i arystokracji. Umiejętność robienia koronek frywolitkowych należała do szczególnych cnót panien z najwyższych sfer.

​

Najczęściej tą techniką wykonywane były kołnierzyki, serwetki, naszyjniki lub drobne ornamentowe elementy stanowiące dodatki do ubrań, nakryć głowy, bukietów czy innych przedmiotów użytkowych.

TRADYCJA W NOWOCZESNEJ FORMIE

W moich projektach staram się tradycyjnym motywom nadać współczesnego blasku. Dlatego przede wszystkim tworzę biżuterię na miarę XXI wieku, dla nowoczesnych, światowych kobiet.

Biżuteria ARATO handmade przykuwa uwagę. To nie są ozdoby nieśmiałe, chowające się dyskretnie. Lekkie, ażurowe sploty mieniące się blaskiem kamieni i minerałów są wyjątkowe i unikalne. 

​

Doskonale wyglądają zarówno do codziennych sukienek, lekkich bluzek czy jesiennych szali. Natomiast te wykonane w czerni lub z metalizowanych kordonków idealnie uzupełnią kreacje wieczorowe.